Shloka 18
Durgātitaraṇa—Conduct for Crossing Difficulties (दुर्गातितरणम्)
जो दूसरोंकी सम्पत्तिसे ईर्ष्यावश जलते नहीं हैं और ग्राम्य विषय-भोगसे निवृत्त हो गये हैं, वे मनुष्योंमें श्रेष्ठ साधु पुरुष दुस्तर विपत्तिसे छुटकारा पा जाते हैं ।।
yo 'nyasya sampattito īrṣyāvaśāj jvalati na ca grāmya-viṣaya-bhogebhyo nivṛttaḥ, sa manuṣyeṣu śreṣṭhaḥ sādhu-puruṣo dustarāyā vipatter mokṣam āpnoti. sarvān devān namasyanti sarva-dharmāṃś caiva śṛṇvate; ye śraddadhānāḥ śāntāś ca te durgāṇy atitaranti.
ພີດສະມະສອນວ່າ: ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄໝ້ຜານດ້ວຍຄວາມອິດສາຕໍ່ຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະຜູ້ທີ່ຖອນຕົນອອກຈາກການເສບສົມອັນຫຍາບຄາຍແຫ່ງໂລກ ແມ່ນຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ. ຄົນດີແທ້ເຊັ່ນນັ້ນຍ່ອມພົບການພົ້ນອອກໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈາກໄພພິບັດທີ່ຍາກຈະຂ້າມ. ອີກທັງ ຜູ້ທີ່ນົບນ້ອມຕໍ່ເທວະທັງປວງ ແລະຟັງຄຳສອນແຫ່ງທັມມະທຸກປະການ—ມີສັດທາ ແລະຄວາມສະງົບໃນໃຈ—ຍ່ອມຂ້າມພົ້ນທາງທີ່ຍາກ ແລະຂ້າມພົ້ນທົ່ງແຫ່ງທຸກຂ໌ທັງມວນ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Freedom from envy and withdrawal from crude sense-indulgence are marks of the best people; coupled with reverence, attentive hearing of dharmic teachings, faith, and inner peace, these virtues enable one to overcome even formidable calamities and suffering.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma is advising Yudhiṣṭhira on righteous conduct and inner discipline after the war, emphasizing ethical purification (non-envy, restraint) and devotional-attentive orientation (reverence to the gods, listening to dharma) as practical means to endure and transcend misfortune.