Shloka 13
Durgātitaraṇa—Conduct for Crossing Difficulties (दुर्गातितरणम्)
जिनके शुभ कर्म दिखावेके लिये नहीं होते, जो सदा मीठे वचन बोलते और जिनका धन सत्कर्मोके लिये बँधा हुआ है, वे दुर्गण संकटोंसे पार हो जाते हैं ।।
bhīṣma uvāca | anadhyāyeṣu ye viprāḥ svādhyāyaṃ neha kurvate | taponiṣṭhāḥ sutapaso durgāṇy atitaranti te ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ໃນວັນ «ອະນັດທະຍາຍ» (ວັນທີ່ປະເພນີຫ້າມສະວາດທະຍາຍວິເທ) ບໍ່ສວດທ່ອງວິເທຢູ່ນີ້ ແຕ່ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະ—ພຣາຫມັນຕະປະສະວີຜູ້ສຳເລັດນັ້ນ ຂ້າມພົ້ນອັນຕະລາຍອັນນ່າຢ້ານໄດ້. ຄຳສອນນີ້ສັນລະເສີນຄວາມຈິງໃຈ ແລະການສຳລວມວິໄນ: ເມື່ອຄວາມປະພຶດບໍ່ເພື່ອອວດອ້າງ ແລະພະລັງໃຈຖືກຜູກໄວ້ກັບທຳອັນຊອບ ວິກິດທີ່ຂ້າມຍາກກໍຖືກຝ່າຟັນໄດ້.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that disciplined restraint and sincere austerity protect a person in times of danger. Specifically, it commends Brahmins who respect the rule of anadhyāya (not reciting the Veda at prohibited times) and instead remain devoted to tapas; such integrity and self-control help one overcome severe crises.
In the Śānti Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma and right conduct. Here he highlights a model of Brahmin discipline—observing proper times for Vedic recitation and maintaining austerity—presenting it as a cause for safely passing through hardships.