Shloka 4
ऋषिसमागमः — युधिष्ठिरस्य शोकवर्णनम्
Sage Assembly and Yudhiṣṭhira’s Articulation of Grief
द्वैपायनो नारदश्न देवलश्न महानृषि: । देवस्थानश्न कण्वश्न तेषां शिष्याश्ष सत्तमा:,द्वैपायन व्यास, नारद, महर्षि देवल, देवस्थान, कण्व तथा उनके श्रेष्ठ शिष्य भी वहाँ आये थे
dvaipāyano nāradaś ca devalaś ca mahān ṛṣiḥ | devāsthānaś ca kaṇvaś ca teṣāṁ śiṣyāś ca sattamāḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ), ນາຣະດະ, ມະຫາລິສີ ເດວະລະ, ເດວາສະຖານະ ແລະ ກັນວະ—ພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກຜູ້ດີເດັ່ນຂອງພວກເຂົາ—ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ການມາຮອດນີ້ເປັນໝາຍເຖິງການຊຸມນຸມຂອງລິສີຜູ້ມີອຳນາດ ຜູ້ໃຫ້ຄວາມສັກສິດ ແລະນ້ຳໜັກທາງສິນທຳແກ່ການພິຈາລະນາເລື່ອງທຳມະຕໍ່ໄປ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that discussions on dharma should be guided by realized authorities—great ṛṣis and their disciplined lineages—so that ethical conclusions rest on wisdom, tradition, and spiritual insight rather than mere opinion.
Vaiśampāyana lists eminent sages—Vyāsa, Nārada, Devala, Devāsthāna, Kaṇva—and their foremost disciples arriving at the gathering, setting the stage for a weighty, dharma-centered deliberation in the Śānti Parva.