Shloka 266
दिष्टया न विमतिं कांचिद् भजित्वा तु पराजित: । /हर्षकी बात है कि मैं युद्धमें पीठ दिखाकर भागा नहीं। निम्नश्रेणीके मनुष्यकी भाँति हार मानकर वैरसे कभी पीछे नहीं हटा तथा कभी किसी दुर्विचारका आश्रय लेकर पराजित नहीं हुआ--यह भी मेरे लिये गौरवकी ही बात है
diṣṭyā na vimatiṁ kāñcid bhajitvā tu parājitaḥ |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ເປັນພອນຢ່າງໜຶ່ງທີ່ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພ່າຍ ຂ້າກໍບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໄປພຶ່ງຄວາມຄິດທີ່ຫຼົງຜິດໃດໆ. ໃນຄວາມພ່າຍແພ້ ຂ້າບໍ່ໄດ້ຫຼົບພຶ່ງການຍອມຈຳນົນອັນຕ່ຳຕ້ອຍ ຫຼືຄວາມຄິດຄົດຄຽວອັນນ່າຕຳໜິ—ນີ້ກໍເປັນເກຍດສັກຂອງຂ້າເຊັ່ນກັນ»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse praises moral steadiness under failure: even when defeated, one should not adopt ignoble surrender or wrong counsel (vimati). Honor lies in refusing unethical or self-degrading responses to loss.
Sañjaya reflects on a situation of defeat and emphasizes that, despite being overcome, he did not turn to misguided thinking or dishonorable conduct—framing this restraint as a fortunate and praiseworthy outcome.