Shloka 173
Duryodhana-patana-anuśocana
The Fall of Duryodhana and the Contest of Restraint
को न्वेष संयुगे प्राज्ञ: पुनर्दन्द्धे समाह्नयेत् । इस दुर्योधनकी सेना मारी गयी थी। यह परास्त हो गया था और अब राज्य पानेसे निराश हो वनमें चला जाना चाहता था; इसीलिये भागकर पोखरेमें छिपा था
ko nveṣa saṁyuge prājñaḥ punar dvan-dve samāhvayet |
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ມີປັນຍາ ຈະເຊີນສັດຕູທີ່ຖືກບົດຂີ້ແລ້ວໃຫ້ກັບມາດວນດຽວໃນສົງຄາມອີກເທື່ອໄດ້ແນວໃດ? ກອງທັບຂອງດຸຣະໂຢທະນະຖືກສັງຫານ; ລາວກໍພ່າຍແພ້ ແລະໝົດຫວັງຈະໄດ້ອານາຈັກຄືນ ຈຶ່ງປາດຖະໜາຈະຖອນໄປປ່າ. ເພາະສະນັ້ນລາວຈຶ່ງຫນີໄປຊ່ອນຕົວໃນຫນອງນ້ຳ. ຜູ້ມີຄວາມຮອບຄອບຄົນໃດຈະເຊີນສັດຕູທີ່ແຕກພ່າຍ ແລະໝົດຫວັງເຊັ່ນນັ້ນ ໃຫ້ມາສູ້ດຽວໃນສະໜາມຮົບ?»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse stresses prudence and ethical restraint in warfare: a wise person does not seek glory by challenging a foe who is already broken, defeated, and without hope—such a duel would be unnecessary and morally questionable.
Vāyu comments on Duryodhana’s condition after his army’s destruction: defeated and despairing of kingship, he flees and hides in a pond, intending to abandon the struggle; the speaker questions why anyone would now call him out for a formal duel.