Vāg-yuddha and Nimitta-darśana before the Gadāyuddha
Verbal Duel and Omens
सदश्चवाविव हेषन्तौ बृहन्ताविव कुञ्जरौ । वृषभाविव गर्जन्तौ दुर्योधनवृकोदरौ
sadaścavāviva heṣantau bṛhantāviva kuñjarau | vṛṣabhāviva garjantau duryodhana-vṛkodarau
ສັນຈະຍະເວົ້າວ່າ: “ດຸຣໂຍທະນະ ແລະ ວຶກໂກດະຣະ (ພີມ) ຮ້ອງຮິນດັ່ງມ້າຄຶກຄືນ, ສູງໃຫຍ່ດັ່ງຊ້າງໃຫຍ່, ແລະຄໍາຮ້ອງກັງວານດັ່ງງົວຜູ້ມີອໍານາດ.” ໃນພາບສົງຄາມນີ້ ກະວີເພີ່ມຄວາມຕຶງຕັນທາງທຳມະ: ນັກຮົບສອງຄົນ ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຄວາມທະນົງ, ຄວາມໂກດ, ແລະພັນທະສັດຈາຈາກອະດີດ ປະຈັນໜ້າກັນດ້ວຍພະລັງດຸດັນດັ່ງສັດ—ຊີ້ວ່າສົງຄາມອາດຫຼຸດທອນການຄິດໄຕ່ຕອງ ແລະການຍັບຍັ້ງຕາມທຳມະ ໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ແຮງຜັກດັນອັນຮຸນແຮງ.
संजय उवाच
The verse underscores how the fury of war amplifies pride and aggression, portraying even great warriors through animal similes. Implicitly, it warns that when anger and rivalry dominate, human discernment and dharmic restraint can be eclipsed by brute force.
Sañjaya describes Duryodhana and Bhīma at the height of confrontation, emphasizing their intimidating sounds and presence—neighing, looming like elephants, and roaring like bulls—signaling an imminent, violent clash between the two principal antagonists.