Shloka 68
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
भरतनन्दन! रथसे शकुनिको गिराकर समरांगणमें श्रीकृष्णसहित समस्त पाण्डव अत्यन्त हर्षमें भरकर सैनिकोंका हर्ष बढ़ाते हुए प्रसन्नतापूर्वक शंखनाद करने लगे ।।
bharatanandana! rathase śakuniko girākara samarāṅgaṇe śrīkṛṣṇasahitaḥ samasta-pāṇḍavā atyanta-harṣeṇa bharitāḥ sainikānāṃ harṣaṃ vardhayantaḥ prasannatayā śaṅkhanādaṃ cakruḥ || taṃ cāpi sarve pratipūjayantaḥ dṛṣṭvā bravāṇāḥ sahadevam ājau | diṣṭyā hato naikṛtiko mahātmā sahātmajo vīra raṇe tvayeti ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພະຣະຕະ! ເມື່ອສະກຸນິຖືກລົ້ມລົງຈາກລົດສົງຄາມໃນສະໜາມຮົບ ພານດະວະທັງໝົດ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະສຣີກຣິດສະນະ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງແຮງກ້າ. ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ກຳລັງໃຈຂອງທະຫານເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະເປົ່າສັງຂ໌ດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ເມື່ອເຫັນສະຫະເທວະຢູ່ໃນການຮົບ ທຸກຄົນກໍຖວາຍການນັບຖື ແລະກ່າວວ່າ: “ໂຊກດີແທ້! ສະກຸນິຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ມະຫາອາດມາ ພ້ອມລູກຊາຍ ຖືກເຈົ້າສັງຫານແລ້ວ ໂອ ວີຣະບຸລຸດ ໃນສະໜາມຮົບ!”»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames the fall of a deceit-driven antagonist as a restoration of moral order in war: treachery (naikṛtika) meets its consequence, while righteous resolve is publicly affirmed through communal honor and the uplifting of collective morale.
After Shakuni is struck down from his chariot and killed (with his son), the Pandavas—alongside Krishna—joyfully blow conches to rally the army. The warriors then congratulate and honor Sahadeva, acknowledging him as the slayer of Shakuni in the battle.