Shloka 59
धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
ततस्तु क्रुद्ध: सुबलस्य पुत्रो माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे । प्रासेन जाम्बूनद भूषणेन जिघांसुरेको5भिपपात शीघ्रम्
tatastu kruddhaḥ subalasya putro mādrīsutaṃ sahadevaṃ vimarde | prāsena jāmbūnada-bhūṣaṇena jighāṃsur eko 'bhipapāta śīghram ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ແຕ່ເມື່ອນັ້ນ ຊະກຸນິ ບຸດຂອງສຸບະລະ ໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ແລະພຸ່ງເຂົ້າໄປຢ່າງວ່ອງໄວ—ພຽງລຳພັງ—ໃນກາງການປະລະມື ເຂົ້າປະທະກັບສະຫະເທວະ ບຸດຂອງມາດຣີ ໂດຍມຸ່ງຈະຂ້າລາວ ດ້ວຍຫອກທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຳຈາມບູນະດະ. ບົດນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມໂກດໃນສົງຄາມ ບີບຄັ້ນປັນຍາໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ເປົ້າໝາຍຮຸນແຮງອັນດຽວ ແລະເຮັດໃຫ້ການຮົບກາຍເປັນການອາຄາດສ່ວນຕົວ ບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ທີ່ມີຂອບເຂດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can dominate intention in war, shifting action from disciplined kṣatriya duty toward a single-minded urge to kill; it implicitly warns that ethical restraint is most endangered when emotions take command.
Sañjaya reports that Śakuni, enraged, charges alone at Sahadeva in the midst of battle, aiming to slay him with a spear ornamented with fine Jāmbūnada gold.