Śalya-hatānantarāṇi: Madrarāja-padānugānāṃ praskandana and the Pandava counter-encirclement (शल्यहतानन्तराणि—मद्रराजपदानुगानां प्रस्कन्दनम्)
संशान्तमपि मद्रेशं लक्ष्मीनैंव विमुड्चति । शक्तिने राजा शल्यके वक्षःस्थलको विदीर्ण कर डाला था
saṁśāntam api madreśaṁ lakṣmī naiva vimucyati |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແທ້ວ່າ ຈອມເມືອງມັດຣາ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສະງົບຕະຫຼອດການ—ຊີວິດສິ້ນສຸດ—ແຕ່ ລັກສະມີ ຄວາມສະຫງ່າງາມແຫ່ງສິລິລາດຊະສົມບັດ ກໍບໍ່ໄດ້ລະທິ້ງພຣະອົງ. ກຽດສັກສີຂອງກະສັດນັກຮົບ ຍັງປາກົດແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຕາຍ.
संजय उवाच
The verse highlights that true royal dignity and inner excellence (lakṣmī as splendor) can remain evident even after death; honor is not only in winning but also in the noble manner of one’s presence and end.
Sañjaya describes the fallen king of Madra (Śalya): though slain and motionless, his appearance still retains a striking radiance, emphasizing his stature even in defeat.