Śalya-hatānantarāṇi: Madrarāja-padānugānāṃ praskandana and the Pandava counter-encirclement (शल्यहतानन्तराणि—मद्रराजपदानुगानां प्रस्कन्दनम्)
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरस्य शरैश्नतुर्भि्निजघान वाहान् | वाहांश्व हत्वा व्यकरोन्महात्मा योधक्षयं धर्मसुतस्य राज्ञ:
madrādhipaś cāpi yudhiṣṭhirasya śaraiś caturbhir nijaghāna vāhān | vāhāṃś ca hatvā vyakarot mahātmā yodha-kṣayaṃ dharmasutasya rājñaḥ ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ເຈົ້າແຫ່ງມັດຣະກໍໄດ້ຍິງດ້ວຍລູກສອນສີ່ດອກ ສັງຫານມ້າສີ່ຕົວຂອງ ຢຸທິສຖິຣະ. ເມື່ອຂ້າມ້າແລ້ວ, ຊາລະຍະຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ກໍເລີ່ມການທຳລາຍຫມູ່ນັກຮົບຂອງພະຣາຊາ ຢຸທິສຖິຣະ ຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງທັມມະ—ການກະທຳນີ້ເພີ່ມແຮງກົດດັນທາງຈິດໃຈແລະທັມມະຂອງສົງຄາມ ໂດຍເລັ່ງໂຈມຕີຄວາມຄ່ອງຕົວແລະການຄຸ້ມຄອງຂອງພະຣາຊາ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຕົວພະອົງເທົ່ານັ້ນ.
संजय उवाच
The verse highlights how warfare often escalates by attacking a leader’s supports (like chariot-horses) rather than only the leader, raising ethical tension: tactical necessity in battle can conflict with ideals of restraint and dharma, especially when it endangers many by disabling a king’s protection and mobility.
Śalya, king of Madra, shoots four arrows and kills Yudhiṣṭhira’s four chariot-horses. After disabling the chariot, he proceeds to begin slaughtering Yudhiṣṭhira’s warriors, intensifying the combat around the Pandava king.