Shloka 44
Śalya–Bhīma Gadā-saṃnipāta and Śalya’s Bāṇa-jāla against Yudhiṣṭhira
Book 9, Chapter 11
असम्भ्रान्तमसमश्रान्तो यत्नवान् यत्नवत्तरम् | कृपाचार्य बिना किसी घबराहटके विजयके लिये यत्नशील हो सम्भ्रमरहित और अधिक प्रयत्नशील धृष्टद्युम्नके साथ युद्ध करने लगे ।। ४३ इ ।। द्रौपदेयांस्तथा वीरानेकैकं दशभि: शरै:
asaṁbhrāntam asamaśrānto yatnavān yatnavattaram | draupadeyāṁs tathā vīrān ekaikaṁ daśabhiḥ śaraiḥ ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະບໍ່ເມື່ອຍລ້າ, ຄຣິປະ ອາຈານ ໄດ້ພາກພຽນຢ່າງຫນັກຂຶ້ນເພື່ອໄຊຊະນະ ແລະເຂົ້າປະລະ. ແລະທ່ານຍັງຍິງບຸດຊາຍວີລະຊົນຂອງ ດຣາວປະດີ ແຕ່ລະຄົນ ດ້ວຍລູກສອນສິບດອກ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ເນັ້ນຄວາມສະຫງົບມີວິໄນໃນການຮົບ—ພະລັງທີ່ຖືກຄວບຄຸມໂດຍຄວາມໝັ້ນຄົງ ບໍ່ແມ່ນໂດຍຄວາມຕົກໃຈ—ທ່າມກາງພູມທັດທາງສິນທຳອັນມືດມົນຂອງສົງຄາມພີ່ນ້ອງຂ້າກັນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds steadiness under pressure: effective action—especially in a crisis like war—should arise from composure (asaṁbhrānta) and endurance (asamaśrānta), not from fear or agitation. It implicitly praises disciplined effort while leaving the ethical weight of violence visible in the background.
Sanjaya describes Kripa fighting with calm persistence and increased exertion for victory, and then specifically notes that Kripa shoots the Draupadeyas—Draupadi’s sons—each with ten arrows, marking a fierce exchange in the Shalya Parva battle sequence.