प्रादुरासन् निमित्तानि नानारूपाण्यनेकश: । चचाल शब्दं कुर्वाणा मही चापि सपर्वता,उस समय नाना प्रकारके बहुत-से अशुभसूचक निमित्त प्रकट होने लगे। पर्वतोंसहित पृथ्वी महान् शब्द करती हुई डोलने लगी
sañjaya uvāca | prādurāsan nimittāni nānārūpāṇy anekaśaḥ | cacāla śabdaṃ kurvāṇā mahī cāpi saparvatā ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ນິມິດອັນອັບມົງຄົນຫຼາຍຢ່າງ ປາກົດຂຶ້ນທົ່ວທຸກທິດ. ແມ່ນແຕ່ແຜ່ນດິນພ້ອມພູເຂົາທັງຫຼາຍ ກໍສັ່ນໄຫວ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງໃຫຍ່.
संजय उवाच
When collective violence and adharma reach a peak, the tradition portrays nature itself as reflecting moral disorder through ominous signs; such portents warn of consequences and the gravity of human choices.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that numerous inauspicious omens appear and the earth, with its mountains, trembles loudly—an atmospheric signal of impending calamity in the war.