यैषा पाञउ्चालराजस्य सुता सा श्रीरनुत्तमा । पाज्चाली पाण्डवानेतान् दैवसृष्टोपसर्पति,तदनन्तर सब धर्मोके ज्ञाता परम बुद्धिमान् विदुरने कहा--“भरतवंशियो! यह कृष्णा जो तुम्हारी सभामें लायी गयी, यही तुम्हारे विनाशका कारण होगा। यह जो पांचालराजकी पुत्री है, वह परम उत्तम लक्ष्मी ही है। देवताओंकी आज्ञासे ही पांचाली इन पाण्डवोंकी सेवा करती है
dhṛtarāṣṭra uvāca | yaiṣā pāñcālarājasya sutā sā śrīr anuttamā | pāñcālī pāṇḍavān etān daivasṛṣṭopasarpati |
ທ້າວ ທຣິຕຣາດສະຕຣະ ກ່າວວ່າ: «ທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງປານຈາລະນີ້—ນາງແມ່ນ ສຣີ (ສິຣິ/ໂຊກລາບ) ອັນສູງສຸດເອງ. ໂດຍພຣະປະສົງຂອງເທວະດາ ປານຈາລີ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະຜູກພັນກັບພວກປານດະວະເຫຼົ່ານີ້»។
धृतराष्ट उवाच
Draupadī is portrayed not merely as a person but as Śrī (auspicious fortune) aligned with the Pāṇḍavas by divine arrangement; therefore, violating her dignity is an adharma that rebounds as collective ruin.
In the aftermath of Draupadī being brought into the royal hall, Dhṛtarāṣṭra reflects on her identity: she is Drupada’s daughter and is like supreme Fortune herself, divinely connected to the Pāṇḍavas—an observation that heightens the moral gravity of the assembly’s actions.