Shloka 57
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
अभिगम्याब्रवीत् प्रीतः पृथां पृथुयशा हरि: । साम्राज्यं समनुप्राप्ता: पुत्रास्तेडद्य पितृष्वस:
abhigamyābravīt prītaḥ pṛthāṃ pṛthuyaśā hariḥ | sāmrājyaṃ samanupprāptāḥ putrās te ’dya pitṛṣvasaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ພຣະຫຣິ (ກຣິດສະນະ) ຜູ້ມີກຽດສຽງກວ້າງໄກ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ພຣຶຖາ (ກຸນຕີ) ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ປ້າເອີຍ, ມື້ນີ້ ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບອຳນາດອະທິປະໄຕແລ້ວ; ຄວາມປາດຖະໜາທີ່ເຂົາເຄີຍຖືກຖະໜອງມາດົນ ກໍສຳເລັດແລ້ວ. ພວກເຂົາທຸກຄົນມີຊັບສົມບັດ ແລະ ແກ້ວມະນີພ້ອມພຽງ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຢູ່ກັບເຂົາດ້ວຍຄວາມສຸກ. ຖ້າເຈົ້າອະນຸຍາດ ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາຈະໄປດວາຣະກາ».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic propriety after political success: sovereignty and wealth are acknowledged as achieved, yet relationships, gratitude, and seeking elders’ permission (Kṛṣṇa asking Kuntī’s leave) remain central ethical duties.
After the Pāṇḍavas’ attainment of royal power, Kṛṣṇa approaches Kuntī, congratulates her on her sons’ success and prosperity, urges her to live happily with them, and asks permission to depart for Dvārakā.