Shloka 32
Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
विसृज्य सुहृद: सर्वान् भ्रातृन् पुत्रांश्च धर्मराट् । मुमोद पुरुषव्याप्रो द्रौपद्या सहितो नूप,राजन! वहाँ पुरुषसिंह धर्मराजने समस्त सुहृदों, भाइयों और पुत्रोंको विदा करके राजमहलमें द्रौपदीके साथ बैठकर प्रसन्नताका अनुभव किया
vaiśampāyana uvāca | visṛjya suhṛdaḥ sarvān bhrātṝn putrāṁś ca dharmarāṭ | mumoda puruṣavyāghro draupadyā sahito nṛpa, rājan |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະທັມມະຣາຊາ—ຜູ້ເປັນເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ—ໄດ້ສົ່ງຄືນຜູ້ປາດຖະນາດີທັງປວງ ຄືພີ່ນ້ອງແລະລູກຊາຍແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນພຣະຣາຊວັງຮ່ວມກັບ ດຣໍປະດີ ແລະຮູ້ສຶກອິ່ມໃຈຢ່າງສງົບ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການປະພຶດອັນມີຂອບເຂດ: ເມື່ອສຳເລັດພິທີການແລະໜ້າທີ່ຄອບຄົວແລ້ວ ຈຶ່ງຫັນເຂົ້າສູ່ຄວາມກົງກຽວໃນເຮືອນ ແລະຄວາມສະຫງົບສົມພຣະກຽດຂອງກະສັດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined kingship and dharmic restraint: after honoring relationships and completing public obligations, the ruler returns to calm domestic order, suggesting that ethical governance includes self-control, proper social conduct, and balanced private life.
Vaiśampāyana narrates that Dharmarāja (Yudhiṣṭhira) dismisses his well-wishers—brothers and sons—and then, accompanied by Draupadī, sits in the royal residence and experiences contentment.