चापानि रुक््माड्रदभूषणानि शराश्न कार्तस्वरचित्रपुड्खा: । ऋष्ट्यश्व॒ पीता विमला विकोशा: प्रासाश्ष॒ दण्डै: कनकावभासै:
cāpāni rukmāḍr̥ḍabhūṣaṇāni śarāś ca kārtasvaracitra-puṅkhāḥ | ṛṣṭayaś ca pītā vimalā vikōśāḥ prāsāś ca daṇḍaiḥ kanakāvabhāsaiḥ ||
ຊາລະຍະເວົ້າວ່າ: “ຄັນທະນູທີ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຄຳອັນແນ່ນຫນາ, ແລະ ລູກສອນທີ່ມີຂົນປີກສີສັນສະຫວ່າງໄສ ເຮັດດ້ວຍຄຳບໍລິສຸດ; ຫອກສີເຫຼືອງ ສະອາດໄຮ້ມົນທິນ ຖອດອອກຈາກຝັກ; ແລະ ປຣາສທີ່ມີດ້ານສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ—ອາວຸດເຫຼົ່ານີ້ຖືກເຫັນວ່າພ້ອມໃຊ້.” ໃນບັນຊີອາວຸດນີ້ ກະວີຍ້ຳເນັ້ນການຕຽມການຢ່າງຈົ່ງໃຈ: ຄວາມງາມແລະຝີມືຊ່າງເພີ່ມນ້ຳໜັກໃຫ້ຄວາມຮຸນແຮງ, ເຕືອນວ່າສົງຄາມບໍ່ແມ່ນອາລົມວູບວາບ ແຕ່ເປັນການຈັດຕັ້ງທີ່ມີພາລະທາງຈິດທຳ ແລະ ມີຜົນຕໍ່ທຸກຄົນ.
शल्य उवाच
The verse highlights how war is approached with deliberate readiness and grandeur; the ethical weight lies in recognizing that such splendid preparation serves destructive ends, urging reflection on responsibility and consequences in kṣatriya action.
Śalya describes the array of weapons—bows, arrows, spears, and lances—glittering with gold-like brilliance and drawn ready, conveying the battlefield’s tense preparation and the imminent clash.