Shloka 26
योज्यमाने ततस्तस्मिन् बाणे धनुषि पूजिते । चचाल पृथिवी राजन् सशैलवनकानना,राजन! उस उत्तम बाणको धनुषपर चढ़ाते ही पर्वत, वन और काननोंसहित सारी पृथ्वी डगमगाने लगी
yojyamāne tatastasmīn bāṇe dhanuṣi pūjite | cacāla pṛthivī rājan saśailavanakānanā ||
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອລູກສອນອັນດີເລີດ ແລະໄດ້ຮັບການສັກກາລະນັ້ນ ຖືກວາງຂຶ້ນເທິງຄັນທະນູ, ແຜ່ນດິນທັງປວງ—ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງດອນ—ກໍເລີ່ມສັ່ນໄຫວ.” ຂໍ້ນີ້ເພີ່ມນ້ໍາໜັກທັງດ້ານຈັນຍາ ແລະດ້ານເນື້ອເລື່ອງ: ການຕຽມອາວຸດອັນມີິດທິພະ ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນເຫດການທີ່ລົບກວນລະບຽບໂລກ ເປັນລາງບອກຖຶງນ້ໍາໜັກອັນພິນາດຂອງການທະວີຄວາມຮຸນແຮງໃນສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse conveys that actions in a dharma-crisis—especially the deployment of extraordinary weapons—carry consequences that reverberate beyond individuals, symbolized by the earth’s trembling. It underscores the ethical gravity of escalating violence and the sense that cosmic order reacts to adharma-driven destruction.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that as a revered, powerful arrow is being set on a bow, the entire earth shakes along with mountains and forests—an ominous sign marking the moment as momentous and terrifying within the battle’s unfolding.