Shloka 413
अध्याय ९ — कर्णस्य प्रहारः, योधयुग्मनियोजनम्, शैनेय-कैकेययोर्युद्धविन्यासः
कथमिन्द्रोपमं वीर मृत्युर्युद्धे समस्पृशत् । मैं पूछता हूँ कि युद्धमें बहुत-से दिव्यास्त्रोंकी वर्षा करते हुए इन्द्रके समान पराक्रमी वीर कर्णको मृत्यु कैसे छू सकी?
katham indropamaṃ vīra mṛtyur yuddhe samaspṛśat |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ຄວາມຕາຍຈະມາແຕະຕ້ອງວີລະບຸລຸດ—ກັນນະ—ໃນສະໜາມຮົບໄດ້ແນວໃດ? ຜູ້ມີພະລັງດຸດດັ່ງອິນທຣະ ແລະຍິງອາວຸດທິບຫຼາຍປະການດັ່ງຝົນຕົກ!” ຄໍາຖາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມສະທ້ານໃຈທາງທໍາຂອງສົງຄາມ: ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ມີອາວຸດສະຫວັນ ກໍຍັງຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງຊະຕາ, ກາລະ, ແລະຜົນກຳທີ່ຖັກທໍ່ດ້ວຍທໍາແລະການກະທໍາໃນອະດີດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even extraordinary strength and divine weaponry cannot override mortality and the larger order of time (kāla) and karma; the epic invites reflection on how dharma, destiny, and prior causes shape outcomes in war.
Vaiśampāyana frames a pointed question about Karna’s fall: despite fighting like Indra and unleashing divine missiles, how could Death overtake him in the battle—setting up the explanation of the circumstances leading to Karna’s end.