Shloka 11
त॑ हृष्टास्तावका राजन् रथपत्तिसमन्विता: । गजाश्वसादिबहुला: पाण्डवं समुपाद्रवन्
ta hṛṣṭās tāvakā rājan rathapattisamanvitāḥ | gajāśvasādibahulāḥ pāṇḍavaṃ samupādravan ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນເວລານັ້ນ ກອງທັບຂອງພຣະອົງ—ມີໃຈຮື້ນເຮືອງ ແລະມີນັກຮົບລົດຮົບເປັນຫຼັກຄ້ຳຈຸນ—ອຸດົມໄປດ້ວຍທະຫານຂີ່ຊ້າງ, ຂີ່ມ້າ, ແລະທະຫານຍ່າງຕີນ, ໄດ້ພາກັນຮຸກເຂົ້າໄປເພື່ອຈູ່ໂຈມພານດະວະ ອາຣະຈຸນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າໃນສົງຄາມ ຄວາມຮື້ນເຮືອງຮ່ວມກັນແລະກຳລັງຈຳນວນ ອາດພອງຕົວເປັນແຮງຮຸນແຮງດຽວ ພຸ່ງໃສ່ຜູ້ຕໍ່ສູ້ຜູ້ຍຶດທຳມະ, ເພີ່ມຄວາມກົດດັນທາງຈິດໃຈໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield reality that massed enthusiasm and superior numbers can drive a coordinated assault, testing the steadiness and dharma of the warrior who faces it. It implicitly contrasts external force (many divisions attacking) with inner resolve and righteous purpose.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava forces, jubilant and reinforced by chariots, elephants, cavalry, and infantry, surge forward and attack the Pāṇḍava—specifically Arjuna—converging upon him in battle.