Shloka 3
त्वया नाथेन गोविन्द ध्रुव एव जयो मम । प्रसन्नो यस्य मेडद्य त्वं लोके भूतभविष्यकृत्,“गोविन्द! जब आप मेरे स्वामी और संरक्षक हैं, तब युद्धमें मेरी विजय निश्चित ही है। संसारके भूत और भविष्यका निर्माण करनेवाले आप ही हैं। जिसके ऊपर आप प्रसन्न हैं, उसकी (अर्थात् मेरी) विजयमें आज क्या संदेह है
tvayā nāthena govinda dhruva eva jayo mama | prasanno yasya medadya tvaṁ loke bhūtabhaviṣyakṛt ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ໂກວິນດະ! ເມື່ອທ່ານເປັນນາຍ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຊັຍຊະນະຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນສົງຄາມຍ່ອມແນ່ນອນ. ທ່ານແມ່ນຜູ້ສ້າງສິ່ງທີ່ເຄີຍເກີດ ແລະສິ່ງທີ່ຈະເກີດໃນໂລກນີ້. ຖ້າທ່ານໂປຣດປານຜູ້ໃດ—ແມ່ນແທ້ ຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້—ຈະມີຄວາມສົງໄສອັນໃດເກືອບກັບຊັຍຊະນະ?»
संजय उवाच
Educational Q&A
Victory is portrayed as ultimately grounded in divine favor: when Govinda (Kṛṣṇa), the cosmic ordainer of past and future, stands as one’s protector, confidence replaces doubt. The verse frames success in war not merely as human prowess but as alignment with the divine will.
Sañjaya voices a declaration of certainty: addressing Govinda, he asserts that with Kṛṣṇa as lord and guardian, triumph is fixed. He emphasizes Kṛṣṇa’s cosmic role as the maker of what has been and what will be, using that to justify why victory should be unquestioned.