Shloka 19
कर्णवधप्रसङ्गः / The Context of Karṇa’s Fall
Krishna’s Dharmic Recollection and the Decisive Astra
समेत्याहं सपुत्रेण संख्ये वृत्रेण वज्रीव नरेन््द्रमुख्य । योत्स्याम्यहं भारत सूतपुत्र- मस्मिन् संग्रामे यदि वै दृश्यतेडद्य
sametyāhaṁ saputreṇa saṅkhye vṛtreṇa vajrīv narendramukhya | yotsyāmy ahaṁ bhārata sūtaputram asmin saṅgrāme yadi vai dṛśyate ’dya ||
ອາຣະຈຸນກ່າວວ່າ: «ໂອ ກະສັດຜູ້ສູງສຸດ! ຖ້າວັນນີ້ໃນສົງຄາມນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນກັນນະ—ບຸດຂອງຄົນຂັບລົດຮົບ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບລາວໃນທົ່ງຮົບ ແລະຈະສູ້ດັ່ງພຣະອິນທຣາຜູ້ຖືວັຊຣະ ໄດ້ສູ້ກັບວຣິຕຣະ. ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນຈະພົບລາວໂດຍກົງ ແລະປະລອງໂດຍບໍ່ຖອຍ ເພາະຄວາມຍຸດຕິທຳຂອງສົງຄາມນີ້ບັດນີ້ຢູ່ທີ່ການເຜີຍໜ້າກັບນັກຮົບລົດຮົບຜູ້ເປັນຫົວໜ້າຂອງຝ່າຍສັດຕູ».
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse frames kṣatriya duty as direct, courageous engagement with the principal threat, using the Indra–Vṛtra myth as an ethical model of decisive action against a formidable adversary.
Arjuna declares that if Karṇa appears on the battlefield that day, he will seek him out and fight him face-to-face, likening the coming duel to Indra’s climactic battle with Vṛtra.