कर्णपर्व — अध्याय ५९
Arjuna Breaks the Encirclement; Bhīma Reinforces
जिघांसुस्तोमरै: क्रुद्धो दण्डपाणिरिवान्तक: । “यह निषादपुत्र श्रेष्ठ गजराजपर आरूढ़ हो तोमरोंद्वारा भीमसेनको मार डालनेकी इच्छासे क्रोधमें भरे हुए दण्डपाणि यमराजके समान उनपर आक्रमण कर रहा है || ८०६ || सतोमरावस्य भुजौ छिन्नौ भीमेन गर्जत:
jighāṃsus tomaraiḥ kruddho daṇḍapāṇir ivāntakaḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍໂທສະທີ່ລຸກໂຊນ ແລະຈິດໃຈມຸ່ງຈະຂ້າ ເຂົາພຸ້ນເຂົ້າຫາດ້ວຍຕູມະຣະ (ຫອກຂວ້າງ) ໃນມື—ດັ່ງອັນຕະກະ (ຄວາມຕາຍ) ເອງ, ດັ່ງພະຍົມມະຣາດຜູ້ຖືຄັນທັນດາ—ຫາທາງຈະຟັນລົງພີມເສນ. ພາບນີ້ຍ້ຳເຖິງຄວາມຕຶງຕັນທາງທຳມະຂອງສົງຄາມ: ຄວາມໂກດແຄ້ນສ່ວນຕົວ ແລະຄວາມຫິວກະຫາຍຈະຂ້າ ກົດທັບຄວາມຢັ້ງຢືນ, ໃນຂະນະທີ່ວິລະກຳຖືກວັດກັບພາບອັນຫຼີກບໍ່ພົ້ນຂອງຄວາມຕາຍ.
संजय उवाच
The verse highlights how anger and the will to kill can dominate the battlefield, casting the warrior in the likeness of Death itself; it invites reflection on the ethical cost of rage-driven violence even within a dharma-framed war.
Sañjaya describes a warrior (contextually the Niṣāda prince upon an elephant in the surrounding passage) charging at Bhīmasena with javelins, furious and intent on killing, compared to Yama/Death advancing to strike.