Shloka 256
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
विव्याध परमास्त्रज्ञों भल््लै: संनतपर्वभि: | तब उत्तम अस्त्रोंके ज्ञाता कर्णने अत्यन्त कुपित हो लोहेके बने हुए और झुकी हुई गाँठवाले नौ भल्लोंसे भीमसेनको घायल कर दिया
sañjaya uvāca | vivyādha paramāstrajño bhallaiḥ saṃnataparvabhiḥ | tata uttamāstrāṇāṃ jñātā karṇo 'tyantaṃ kupito lohakṛtaiḥ jhukī-gaṇṭhavālaiḥ nava-bhallaiḥ bhīmasenaṃ vyadhat |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ກະນະ ຜູ້ຮູ້ຊ່ຽວອາວຸດອັນສູງສຸດ ໄດ້ທຳຮ້າຍດ້ວຍລູກສອນພັນ “ພັລລະ” ທີ່ມີຂໍ້ຕໍ່ໂຄ້ງງໍ. ຕໍ່ມາ ກະນະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນອາວຸດອັນດີເລີດ ໄດ້ໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ແລະເຮັດໃຫ້ ພີມະເສນ ບາດເຈັບດ້ວຍພັລລະເຫຼັກ 9 ດອກ ທີ່ໂຄ້ງ ແລະມີຂໍ້ຕໍ່ງໍ. ບົດນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມເດືອດດານຂອງສົງຄາມ ແມ່ນແຕ່ນັກຮົບຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ສຸດກໍປ່ອຍໃຫ້ຄວາມໂກດຫຼ້າຄວາມຮຸນແຮງໃຫ້ແຫຼມຄົມຂຶ້ນ ເພີ່ມພູນໂສກນາດກຳທາງຈັນຍາຂອງການຂ້າຍາດໃນສົງຄາມທີ່ທຳມະຖືກຂັດແຍ້ງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how mastery and power in war are ethically precarious: anger (krodha) can drive even a great weapons-expert to escalate harm, reflecting the Mahabharata’s recurring warning that passion can eclipse discernment (viveka) amid dharma-conflict.
Sanjaya reports that Karna, provoked and furious, strikes Bhimasena with nine iron bhalla-arrows described as curved and jointed, wounding him in the thick of the Kurukshetra battle.