Shloka 20
अस्त्रयुद्धे द्रौणिपार्थसंघर्षः — Karṇa’s Bhārgavāstra and the Search for Yudhiṣṭhira
Chapter 45
तमन्वयान्महाराज स्वयं दुर्योधनो नूप:,अशोभत महाराज देवैरिव शतक्रतुः । महाराज! विचित्र अस्त्र और कवच धारण करनेवाले सहोदर भाइयों तथा एक साथ आये हुए मद्र और केकयदेशके महापराक्रमी योद्धाओंद्वारा सुरक्षित साक्षात् राजा दुर्योधन दुःशासनके पीछे-पीछे चल रहा था। महाराज! उस समय देवताओंसे घिरे हुए देवराज इन्द्रके समान उसकी शोभा हो रही थी
tam anvayān mahārāja svayaṃ duryodhano nūpaḥ | aśobhat mahārāja devair iva śatakratuḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາກະສັດ! ດຸຣະໂຢທະນະ ຜູ້ເປັນກະສັດ ໄດ້ເດີນຕາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງດ້ວຍຕົນເອງ. ຖືກປົກປ້ອງໂດຍພີ່ນ້ອງຮ່ວມເລືອດຂອງລາວ ຜູ້ຖືອາວຸດແລະເກາະອັນຫຼາກຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍນັກຮົບກ້າຫານຜູ້ມີອໍານາດຈາກມັດຣະ ແລະ ເກກະຍະ ທີ່ມາພ້ອມກັນ; ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງອິນທຣະ (ສະຕະກຣະຕຸ) ທີ່ມີເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the outward splendor of royal power—Duryodhana appears glorious when backed by brothers and allied warriors—while implicitly warning that such brilliance can be rooted in pride and dependence on force rather than righteousness.
Sañjaya describes Duryodhana proceeding behind (in the wake of) his forces, protected by his brothers and allied Madra and Kekaya heroes, and compares his appearance to Indra surrounded by the gods.