Shloka 1366
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
आराधयिततवान् शर्व बहून् वर्षगणांस्तदा । दुर्योधन कहता हैं--तदनन्तर परशुरामने बहुत वर्षोतक तपस्या, इन्द्रिय-संयम, मनोनिग्रह, पूजा, उपहार, भेंट, अर्पण, होम और मन्त्र-जप आदि साथनोंद्वारा भगवान् शिवकी आराधना की
ārādhayitavān śarvaṁ bahūn varṣa-gaṇāṁs tadā |
ທຸຣະໂຢທະນະ (Duryodhana) ກ່າວວ່າ: “ໃນເວລານັ້ນ ລາວໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາ ພຣະສະຣະວະ (Śarva) ຄື ພຣະສິວະ (Śiva) ຕະຫຼອດຫຼາຍປີ.” ຂໍ້ຄວາມນີ້ຍ້ຳເນັ້ນຈັນຍາບັນແຫ່ງວິໄນແລະຄວາມເຊື່ອມັ່ນອັນຍືນຍາວ—ຄວາມພາກພຽນທີ່ຖືກຄວບຄຸມ ແລະມຸ່ງໄປຫາອໍານາດອັນສູງສຸດ—ຊຶ່ງໃນມະຫາກາບນີ້ມັກຖືກສະແດງເປັນຫົນທາງເພື່ອໄດ້ຮັບພອນແລະພະລັງອັນພິເສດ; ແລະພາຍຫຼັງມັນອາດຖືກນໍາໃຊ້ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບທັມມະ ຫຼືຝ່າຝືນທັມມະກໍໄດ້.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring principle that spiritual attainments and worldly power often arise from prolonged self-discipline and devotion; ethically, the epic warns that such acquired power must be governed by dharma, otherwise it becomes a cause of ruin.
Duryodhana is describing a figure who, at that time, propitiated Śiva (Śarva) over a long span of years—setting up the context for how extraordinary favor, weapons, or boons may have been obtained through sustained worship.