कर्णार्जुनयुद्ध-प्रवृत्तिः
Renewal of the Karṇa–Arjuna Engagement at Day’s End
अज्जोगतिभिरायम्य प्रयत्नाद् धनुरुत्तमम् । नाराचैरहनन्नागान् नकुल: कुलनन्दन:
ajyogatibhir āyamya prayatnād dhanur uttamam | nārācair ahanan nāgān nakulaḥ kulanandanaḥ ||
ສັນຈະຍະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວອັນວ່ອງໄວແລະແມ່ນຍຳ, ນະກຸລະ—ຜູ້ເປັນຄວາມປິຕິຂອງວົງຕະກູນ—ໄດ້ດຶງຄັນທະນູອັນຍອດຢ່າງພາກພຽນ ແລ້ວຍິງສັງຫານຊ້າງດ້ວຍລູກສອນເຫຼັກຄົມ. ຂໍ້ຄຳນີ້ເນັ້ນຄວາມຊຳນານທີ່ມີວິໄນ ແລະຄວາມພາກພຽນອັນໝັ້ນຄົງໃນກາງສົງຄາມ—ທີ່ພະລັງການຖືກສະແດງຜ່ານການກະທຳທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ ບໍ່ແມ່ນຜ່ານຄວາມໂກດເກຣີຍວ.
संजय उवाच
The verse highlights controlled strength: excellence in action comes from disciplined technique (proper drawing of the bow) joined with deliberate effort (prayatna), even amid the chaos of battle.
Sañjaya reports that Nakula draws his fine bow with force and precision and, using iron arrows, brings down the enemy’s war-elephants—an image of tactical effectiveness and martial competence.