Shloka 11
अध्याय ९९ — युयुधान-दुःशासन-युद्धम्
Chapter 99: Sātyaki and Duḥśāsana’s engagement
असिचर्माणि चापानि शिरांसि कवचानि च । विप्रकीर्यन्त शूराणां सम्प्रहारे महात्मनाम्,उन महामनस्वी वीरोंके संग्राममें योद्धाओंके खड्ग, ढाल, धनुष, मस्तक और कवच कटकर इधर-उधर बिखरे जाते थे
asicarmāṇi cāpāni śirāṃsi kavacāni ca | viprakīryanta śūrāṇāṃ samprahāre mahātmanām ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ໃນການປະທະອັນດຸເດືອດຂອງນັກຮົບໃຈໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ດາບແລະໂລ່ ຄັນທະນູ ຫົວ ແລະເກາະ ຖືກຟັນຂາດແລະກະຈາຍໄປທົ່ວທິດ. ນີ້ແມ່ນພາບຂອງຄວາມເຄື່ອນໄຫວອັນນ່າສະພຶງຂອງສົງຄາມ ທີ່ຄວາມກ້າຫານແລະຄວາມຮຸນແຮງ ລົງທ້າຍດ້ວຍການສະຫຼາຍຮ່າງແລະຄວາມພິນາດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grim reality of war: even among 'great-souled' heroes, combat results in destruction of bodies and arms. It invites reflection on the ethical weight of kṣatriya-duty—valor and resolve are praised, yet the narrative does not conceal the human cost.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that in the intense hand-to-hand fighting, weapons and protective gear—and even severed heads—were cut down and scattered across the battlefield, conveying the ferocity and chaos of the encounter.