Droṇa-parva Adhyāya 95 — Sātyaki’s Breakthrough and the Routing of Allied Contingents
इस प्रकार श्रीमहाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत जयद्रथवधपर्वमें श्रुतायुध और युदाक्षिणका वधविषयक बानबेवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārate droṇaparvake antargataṁ jayadrathavadhaparvaṇi śrutāyudha-yudākṣiṇor vadha-viṣayakaḥ bāṇabevāṁ adhyāyaḥ pūrṇaḥ
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ມະຫາພາຣະຕະ» ພາຍໃນ ດໂຣນະປະຣະວະ, ໃນຕອນວ່າດ້ວຍການສັງຫານຈະຍະດຣະຖະ, ບົດທີ 92—ອັນກ່ຽວກັບການຕາຍຂອງ ສຣຸຕາຍຸທະ ແລະ ຢຸດາກຊິນ—ກໍສິ້ນສຸດລົງ. ການບັນຍາຍນີ້ເປັນໝາຍເຖິງຄວາມຄືບໜ້າອັນໝອງມືດຂອງສົງຄາມ ເມື່ອການລົ້ມລົງຂອງນັກຮົບຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຕອບຢ້ຳຜົນຕາມມາອັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງການແກ້ແຄ້ນ, ກົນຍຸດ, ແລະການກັດກິນຂອງຄວາມຢັບຢັ້ງໃນສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
As a colophon-style closing, the verse does not teach a doctrine directly; it frames the ethical weight of the war by highlighting that celebrated fighters fall one after another, reminding the listener that violence—once unleashed—moves forward with grave and often irreversible consequences.
Sañjaya signals the end of the chapter within Droṇa Parva, specifying that this chapter’s subject was the slaying of Śrutāyudha and Yudākṣiṇ, and situating it within the broader Jayadratha-vadha episode.