Shloka 74
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
जैसे सर्दी बीतनेके बाद पर्वतके शिखरपर उत्पन्न हुआ सुन्दर शाखाओंसे युक्त, सुप्रतिष्ठित एवं शोभासम्पन्न कनेरका वृक्ष वायुके वेगसे टूटकर गिर जाता है, उसी प्रकार काम्बोजदेशके मुलायम बिछौनोंपर शयन करनेके योग्य सुदक्षिण वहाँ मारा जाकर पृथ्वीपर सो रहा था ।। महाहाभरणोपेत: सानुमानिव पर्वत: । सुदर्शनीयस्ताम्राक्ष: कर्णिना स सुदक्षिण:
mahābharaṇopetaḥ sānumān iva parvataḥ | sudarśanīyas tāmrākṣaḥ karṇinā sa sudakṣiṇaḥ ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: «ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນອັນງາມສະຫງ່າ ແລະສູງສົ່ງດັ່ງພູທີ່ມີສັນພູ, ສຸດັກຊິນາ (Sudakṣiṇa) ຜູ້ງາມສົມຄວນ ຕາສີທອງແດງ ຖືກກັນນະ (Karṇa) ຟັນລົງສັງຫານ. ຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ນອນເທິງຕຽງນຸ່ມໃນແດນກຳໂບຊາ (Kāmboja) ບັດນີ້ນອນຢູ່ເທິງດິນ—ການລົ້ມຂອງລາວຖືກປຽບດັ່ງຕົ້ນກະເນີ/ໂອລີອັນເດີ (oleander) ທີ່ຝັງຮາກແນ່ນຢູ່ຍອດພູ, ຫຼັງພົ້ນລະດູໜາວ ຖືກລົມແຮງຫັກແລ້ວກະແທກລົງ»។ ບົດນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຜັນຜວນອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ: ຄວາມສະດວກແລະກຽດສັກຂອງກະສັດກາຍເປັນໄຮ້ຄ່າ ເມື່ອທຳມະ (dharma) ຖືກກົດທັບໂດຍອາວຸດ ແລະຊະຕາກຳ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the impermanence of worldly status and comfort: even one adorned like a mountain and accustomed to luxury can be felled in an instant by the force of war. It implicitly warns that pride in external splendor is fragile, and that the battlefield reduces all to the same earth.
Sañjaya reports that Karṇa has killed Sudakṣiṇa of Kamboja. The poet intensifies the scene through a simile: Sudakṣiṇa’s fall is compared to a beautiful, well-rooted oleander tree on a mountain peak being broken and thrown down by a strong wind.