Shloka 7
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
त॑ द्रोण: पञ्चविंशत्या मर्मभिद्धिरजिद्मगै: । अन्तेवासिनमाचार्यों महेष्वासं समार्पयत्,उस समय आचार्य द्रोणने अपने महाधनुर्धर शिष्य अर्जुनको पचीस मर्मभेदी बाणोंद्वारा घायल कर दिया
sañjaya uvāca |
sa droṇaḥ pañcaviṃśatyā marmabhidbhir ajidmagaiḥ |
antevāsinam ācāryo maheṣvāsaṃ samārpayat ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວນັ້ນ ອາຈານໂດຣະນະ ໄດ້ຍິງໃສ່ສິດຂອງຕົນ—ອາຣະຈຸນ ນັກທະນູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ດ້ວຍລູກສອນ 25 ດອກ ທີ່ທະລຸຈຸດສຳຄັນແຫ່ງຊີວິດ ຜັກດັນການຮົບໃຫ້ເຖິງຂອບເຂດອັນໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດ. ໃນຂະນະນັ້ນ ຄວາມຕຶງຕັນທາງຈິດທຳຂອງສົງຄາມຍິ່ງແຫຼມຄົມ: ອາຈານຜູ້ຖືກຜູກມັດດ້ວຍໜ້າທີ່ຂອງຝ່າຍຕົນ ກັບນຳຝີມືອັນນ່າຢ້ານໄປຕໍ່ຕ້ານສິດທີ່ເຄີຍຝຶກສອນ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ທຳມະໃນສົງຄາມອາດບັງຄັບໃຫ້ເກີດຄວາມຂັດແຍ້ງແຫ່ງຄວາມຈົ່ງຮັກທີ່ເຈັບປວດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical strain of dharma in wartime: even sacred bonds like teacher and disciple can be overridden by role-based duty and allegiance, revealing how righteousness in conflict often involves tragic, painful choices rather than simple moral clarity.
Sañjaya reports that Droṇa attacks Arjuna directly, wounding him with twenty-five arrows aimed to pierce vital points—an intense escalation in the battle where the preceptor demonstrates his mastery against his foremost student.