Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
अर्जुन: शरवर्ष तद् ब्रह्मास्त्रेणेव मारिष । प्रतिजग्राह तेजस्वी बाणैर्बाणान् निशातयन्,पूजनीय नरेश! उस समय अपने बाणोंद्वारा उनके बाणोंको काटते हुए तेजस्वी अर्जुनने भी ब्रह्मास्त्रद्वारा ही आचार्यकी उस बाण-वर्षाको रोका
sañjaya uvāca |
arjunaḥ śaravarṣaṃ tad brahmāstreṇeva māriṣa |
pratijagrāha tejasvī bāṇair bāṇān niśātayan ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ! ອາຣະຈຸນຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ໄດ້ຮັບແລະຕ້ານທານຝົນລູກສອນນັ້ນ ດັ່ງກັບໃຊ້ພຣະພຣະຫມາສະຕຣາ ໂດຍໃຊ້ລູກສອນຂອງຕົນຕັດລູກສອນທີ່ພຸ່ງມາທີລະດອກຢ່າງແຫຼມຄົມ. ໃນຄວາມຮ້ອນແຮງຂອງສົງຄາມ ລາວຕອບໂຕ້ການຈູ່ໂຈມອັນຫນັກໜ່ວງຂອງອາຈານ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈຫຼືຄວາມໂຫດຮ້າຍ ແຕ່ດ້ວຍວິໄນແຫ່ງຄວາມຊໍານານ—ເຜີຍພະລັງຕໍ່ພະລັງຢ່າງພອດຄວນ ໂດຍລະລຶກເຖິງພາລະອັນໜັກຂອງການໃຊ້ອາວຸດທິບ.
संजय उवाच
Even amid extreme violence, power should be governed by discipline and proportionality. Arjuna’s response models controlled skill—neutralizing harm efficiently rather than escalating recklessly—highlighting the ethical weight carried by those who wield extraordinary weapons.
A formidable barrage of arrows is unleashed (by the opposing master/ācārya in context), and Arjuna counters it decisively. He meets the arrow-storm as though deploying the Brahmāstra, cutting down the incoming missiles with his own arrows and stopping the assault.