Shloka 43
द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
ततः प्रववृते युद्ध तुमुलं लोमहर्षणम् । अन्योनयं वै प्रार्थयतां योधानामर्जुनस्थ च,तदनन्तर एक-दूसरेको ललकारते हुए कौरव-योद्धाओं तथा अर्जुनमें रोमांचकारी एवं भयंकर युद्ध छिड़ गया
tataḥ pravavṛte yuddhaṁ tumulaṁ lomaharṣaṇam | anyonyaṁ vai prārthayatāṁ yodhānām arjunasya ca ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວການຮົບອັນອຶກທຶກ ແລະນ່າສະພຶງກົວຈົນຂົນລຸກ ກໍ່ປະທຸຂຶ້ນ ເມື່ອນັກຮົບກົວຣະວະ ແລະອາຣຊຸນ ທ້າທາຍກັນແບບປະຈັນໜ້າ. ພາບນີ້ເປັນຄືຄື້ນໃໝ່ຂອງຄວາມຮຸນແຮງ ທີ່ເກີດຈາກການຍຸຍົງກັນ ແລະກຽດສັກສີນັກຮົບ ເຮັດໃຫ້ນ້ຳໜັກທາງທຳຂອງສົງຄາມໜັກຂຶ້ນ—ບ່ອນທີ່ຄວາມກ້າຫານ ແລະໜ້າທີ່ ປະທະກັບການທຳລາຍທີ່ທະວີຂຶ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war intensifies through mutual provocation and pride, reminding the reader that even when framed as kṣatriya-duty, conflict carries a grave ethical burden: once challenges are exchanged, violence rapidly becomes overwhelming and fearsome.
Sañjaya reports that a new phase of fighting breaks out—loud, chaotic, and terrifying—between Arjuna and the Kaurava fighters, who are calling out and challenging one another, leading to a fierce clash.