Shloka 13
द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
द्रोण: शरैरसम्भ्रान्तो ज्यां चिच्छेदाशु वीर्यवान् विव्याध च हयानस्य ध्वजं सारथिमेव च,तब पाण्डुनन्दन अर्जुनने अपने बाणोंद्वारा द्रोणाचार्यके धनुषको काट देनेकी इच्छा की। महामना अर्जुन अभी इस प्रकार विचार कर ही रहे थे कि पराक्रमी द्रोणाचार्यने बिना किसी घबराहटके अपने बाणोंद्वारा शीघ्र ही उनके धनुषकी प्रत्यंचा काट डाली और अर्जुनके घोड़ों, ध्वज और सारथिको भी बींध डाला
sañjaya uvāca | droṇaḥ śarair asambhrānto jyāṃ ciccheda āśu vīryavān | vivyādha ca hayān asya dhvajaṃ sārathim eva ca ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: ດໂຣນາຜູ້ກ້າຫານ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະບໍ່ສັບສົນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ໄດ້ຍິງລູກສອນຢ່າງວ່ອງໄວ ຕັດສາຍຄັນທະນູຂອງອາຣະຈຸນ. ທ່ານຍັງໄດ້ທະລຸມ້າຂອງອາຣະຈຸນ, ທຸງຊັຍ, ແລະແມ່ນແຕ່ສາລະຖີຂອງລາວ—ສະແດງຄວາມສະຫງົບຂອງຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນສົງຄາມ ແລະປ່ຽນເຈດນາຂອງອາຣະຈຸນທີ່ຈະທຳໃຫ້ທ່ານເສຍກຳລັງ ໃຫ້ເປັນການທົດສອບຄວາມມັ່ນຄົງແລະຝີມືໃນທັນທີ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness under pressure (asambhrānta) as a decisive virtue in dharmic warfare: technical prowess matters, but composure and clarity of action can overturn an opponent’s intention in an instant.
As Arjuna considers cutting Droṇa’s bow, Droṇa acts first: he swiftly severs Arjuna’s bowstring and then strikes Arjuna’s horses, banner, and charioteer, asserting battlefield dominance and disrupting Arjuna’s combat readiness.