Shloka 46
द्रोणपर्व — अध्याय ८७: सात्यकेरनुयात्रा
Sātyaki’s resolve and departure to reach Arjuna
तेषां विदुरवाक्यानामुक्तानां दीर्घदर्शनात्,विदुरने भविष्यमें होनेवाली दूरतककी घटनाओंको ध्यानमें रखकर जो बातें कही थीं, उन्हींके अनुसार इस समय हमें यह फल मिल रहा है। इसे देखकर मैं यह समझता हूँ कि मेरे पुत्र सात्यकि और अर्जुनके द्वारा अपनी सेनाका संहार देखते हुए शोक कर रहे होंगे
teṣāṁ vidura-vākyānām uktānāṁ dīrgha-darśinā | vidureṇa bhaviṣyā me bhaviṣyanti dūra-takā ghaṭanāḥ iti yat proktaṁ tad-anusāreṇaivāyaṁ phala-prāptiḥ | etad dṛṣṭvāhaṁ manye mama putrāḥ sātyaki-arjunābhyāṁ sva-senā-saṁhāraṁ paśyantaḥ śokaṁ kariṣyanti ||
ທ້າວ ທຣິຕຣາດສະຕຣະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້ອຍຄໍາຂອງ ວິດູຣະ ຜູ້ເຫັນໄກ ທີ່ເວົ້າໂດຍຄໍານຶງເຖິງຜົນຕາມມາໃນອະນາຄົດ ບັດນີ້ກໍກໍາລັງໃຫ້ຜົນແກ່ພວກເຮົາຕາມທີ່ລາວໄດ້ທໍານາຍໄວ້. ເຫັນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອວ່າ ລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄົງກໍາລັງໂສກເສົ້າ ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກ ສາຕະຍະກິ ແລະ ອາຣຊຸນ ທໍາລາຍ.»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Farsighted ethical counsel (Vidura’s) warns that actions driven by attachment and injustice ripen into unavoidable consequences; when advice grounded in dharma is ignored, the ‘phala’ arrives as collective suffering.
Dhṛtarāṣṭra reflects that Vidura had earlier predicted far-reaching outcomes; now, as Sātyaki and Arjuna devastate the Kaurava forces, he infers that his sons are watching their own army’s ruin and are overwhelmed with grief.