Shloka 26
द्रोणपर्व — अध्याय ८७: सात्यकेरनुयात्रा
Sātyaki’s resolve and departure to reach Arjuna
(कर्णदुःशासनमते सौबलस्य च दुर्मते: । प्रत्याख्यातो महाबाहुः कुलान्तकरणेन मे ।।) कर्ण, दुःशासन और खोटी बुद्धिवाले शकुनिके मतमें आकर मेरे कुलका नाश करनेवाले दुर्योधनने महाबाहु श्रीकृष्णका तिरस्कार कर दिया। ततो दुःशासनस्यैव कर्णस्य च मतं द्वयो: । अन्ववर्तत मां हित्वा कृष्ट: कालेन दुर्मति:,फिर तो कालसे आदृष्ट हुए दुर्बुद्धि दुर्योधनने मुझे छोड़कर दुःशासन और कर्ण इन्हीं दोनोंके मतका अनुसरण किया
dhṛtarāṣṭra uvāca | karṇa-duḥśāsana-mate saubalasya ca durmateḥ | pratyākhyāto mahābāhuḥ kulānta-karaṇena me || tato duḥśāsanasyaiva karṇasya ca mataṃ dvayoḥ | anvavartata māṃ hitvā kṛṣṭaḥ kālena durmatiḥ ||
ພະຣາຊາ ທຣິຕຣາດຕະ ກ່າວວ່າ: ໂດຍຖືກຊັກນໍາດ້ວຍຄໍາປຶກສາຂອງ ກັນນະ ແລະ ທຸຫສາສະນະ ພ້ອມທັງດ້ວຍຄວາມຄິດຊົ່ວຂອງ ສະກຸນິ, ລູກຊາຍຂ້ອຍ ທຸຣະໂຍທະນະ—ຜູ້ກາຍເປັນຜູ້ທໍາລາຍວົງຕະກູນຂອງເຮົາ—ໄດ້ດູໝິ່ນ ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ. ຕໍ່ມາ ຜູ້ຫຼົງຜິດນັ້ນ ດັ່ງຖືກ “ເວລາ” ຂັບດັນ ໄດ້ລະທິ້ງຄໍາຂ້ອຍ ແລະຕາມແຕ່ຄວາມເຫັນຂອງສອງຄົນ—ທຸຫສາສະນະ ແລະ ກັນນະ—ເທົ່ານັ້ນ.
धृतराष्ट उवाच