Shloka 24
Droṇa-pātana-paripṛcchā (Inquiry into the Fall of Droṇa) | द्रोणपातनपरिपृच्छा
स केकयानां प्रवरांक्ष॒ पञच पज्चालराजं च शरै: प्रमथ्य । युधिष्ठटिरानीकमदीनसत्त्वो द्रोणो5भ्ययात् कार्मुकबाणपाणि:,पाँचों श्रेष्ठ केकयराजकुमारों तथा पांचालराज ट्रपदको अपने बाणोंसे मथकर उदार हृदयवाले द्रोणाचार्यने हाथोंमें धनुष-बाण लेकर युधिष्ठिरकी सेनापर आक्रमण किया
sa kekayānāṁ pravarān kṣa pañca pāñcālarājaṁ ca śaraiḥ pramathya | yudhiṣṭhirānīkam adīnasattvo droṇo ’bhyayāt kārmukabāṇapāṇiḥ ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກທີ່ລາວໄດ້ທຳລາຍດ້ວຍລູກສອນ ເຈົ້າຊາຍກະເກຍະທີ່ເລີດລ້ຳທັງຫ້າ ແລະ ກະສັດແຫ່ງພັນຈາລາດ້ວຍ, ດໂຣນະ—ຜູ້ມີໃຈບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ໄດ້ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນ ບຸກເຂົ້າໄປຫາກອງທັບຂອງ ຢຸທິສຖິຣະ. ຄຳກະວີນີ້ຕອກຢ້ຳຄວາມໄຫວເຄື່ອນອັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງສົງຄາມ: ຄວາມກ້າຫານປາກົດຜ່ານຝີມືການຮົບທີ່ມີວິໄນ, ແຕ່ກໍຍັງເນັ້ນໜັກຄວາມຫນັກໜ່ວງທາງທຳມະອັນໂຫດຮ້າຍ, ເມື່ອມິດສະຫາຍຜູ້ສູງສົ່ງ ແລະ ກະສັດທັງຫຼາຍຖືກຟັນລົງ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມຂັດແຍ່ງພັດທະນາໄປສູ່ການປະຈັນໜ້າອັນຊີ້ຂາດ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between martial excellence and the moral burden of war: unwavering courage and disciplined skill can drive victory, yet the narrative reminds us that such prowess operates within a tragic field where many fall, urging reflection on dharma and the costs of conflict.
After overpowering the five leading Kekaya princes and also Drupada, Droṇa—still fearless—moves forward with bow and arrows to assault Yudhiṣṭhira’s battle formation, intensifying pressure on the Pāṇḍava side.