Shloka 10
Kṛṣṇopadeśa and Duryodhana’s Challenge
Droṇa-parva, Adhyāya 77
द्रशसि श्वो महेष्वासान् नाराचैस्तिग्मतेजितै: । शृज्भराणीव गिरेव॑जैर्दार्यमाणान् मया युधि,जैसे इन्द्र अपने वद्धद्वारा पर्वतोंके शिखरोंको विदीर्ण कर देते हैं, उसी प्रकार कल युद्धमें मैं अच्छी तरह तेज किये हुए नाराचोंद्वारा बड़े-बड़े धनुर्धरोंको चीर डालूँगा; यह आप देखेंगे
arjuna uvāca | drakṣyasi śvo maheṣvāsān nārācais tigmatajitaiḥ | śṛṅgāṇīvādrijeṣṭhair dāryamāṇān mayā yudhi ||
ອາຣຈຸນກ່າວວ່າ: «ມື້ອື່ນ ໃນກາງສົງຄາມ ພວກເຈົ້າຈະເຫັນນັກທະນູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຖືກຂ້ອຍຜ່າຂາດດ້ວຍລູກສອນນາຣາຈະທີ່ຄົມກິບ—ດັ່ງອິນດຣະໃຊ້ວັດຊຣະຜ່າຍອດພູ. ນີ້ຈະເປັນຫຼັກຖານທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຖິງຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ ແລະ ທຳມະຂອງນັກຮົບຂອງຂ້ອຍ».
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-dharma: steadfast resolve and disciplined martial action in a righteous battle context. Arjuna frames his intent not as cruelty but as duty-bound prowess, using a divine simile to emphasize certainty and effectiveness.
Arjuna makes a forceful declaration that on the next day of fighting he will pierce and split formidable enemy archers with keen nārāca arrows. He compares his impending battlefield feat to Indra splitting mountain peaks with the vajra, signaling an imminent escalation in combat.