Shloka 87
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणरथारोহণं सात्यकेः प्रतिरक्षणं च | Dhrishtadyumna Boards Droṇa’s Chariot; Sātyaki’s Counter-Protection
सर्वास्ववस्थासु हितावर्जुनस्य मनोनुगौ । बहुमानात् प्रियत्वाच्च तावेनं वक्तुमर्हत:,श्रीकृष्ण और युधिष्ठिर सभी अवस्थाओंमें अर्जुनके हितैषी और उनके मनके अनुकूल चलनेवाले थे; क्योंकि अर्जुनके प्रति उनका बड़ा आदर और प्रेम था। अतः वे ही दोनों इनसे उस समय कुछ कहनेका अधिकार रखते थे
sarvāsv avasthāsu hitāv arjunasya manonugau | bahumānāt priyatvāc ca tāv enaṁ vaktum arhataḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໃນທຸກສະພາບການ ທັງສອງນັ້ນ—ພຣະສີກຣິດສະນະ ແລະ ພຣະຣາຊາຢຸທິສຖິຣະ—ເປັນຜູ້ຫ່ວງໃຍປະໂຫຍດຂອງອາຣຊຸນ ແລະ ປະພຶດຕາມໃຈຂອງເຂົາ. ເນື່ອງຈາກຄວາມເຄົາລົບສູງ ແລະ ຄວາມຮັກໃຫຍ່ຕໍ່ອາຣຊຸນ ໃນຂະນະນັ້ນ ມີແຕ່ທັງສອງເທົ່ານັ້ນທີ່ສົມຄວນຈະເວົ້າ ແລະ ຕັກເຕືອນເຂົາໄດ້.
संजय उवाच
Educational Q&A
Only those who genuinely seek another’s welfare—grounded in respect and affection—are truly qualified to offer counsel; ethical speech gains authority from benevolent intent and intimate understanding.
Sañjaya notes that, at this juncture of the war narrative, Kṛṣṇa and Yudhiṣṭhira are the most fitting persons to address Arjuna, since they consistently act for his good and understand his mind.