Shloka 11
Adhyāya 64 — Omens, Conch Signals, and Arjuna’s Assault on the Elephant Division
तत्र सम गाथा गायन्ति क्षीबा हृष्टा: पठन्ति च । नाभागस्तुतिसंयुक्ता ननृतुश्चन सहस्रश:,पीकर मतवाले बने हुए सहस्रों मनुष्य वहाँ हर्षमें भरकर गाथा गाते, अम्बरीषकी स्तुतिसे युक्त कविताएँ पढ़ते और नृत्य करते थे
tatra sama-gāthā gāyanti kṣībā hṛṣṭāḥ paṭhanti ca | nābhāga-stuti-saṃyuktāḥ nanṛtuś ca na sahasraśaḥ ||
ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຄົນນັບພັນ—ຮື້ນເຮືອງດັ່ງຄົນມຶນເມົາ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ—ຮ້ອງກາຖາຢ່າງກົງກັນ. ພວກເຂົາຍັງທ່ອງບົດກະວີທີ່ປະກອບດ້ວຍການສັນລະເສີນນາພາກະ ແລະເຕັ້ນລຳເປັນຈຳນວນຫຼາຍ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the social and ethical power of shared praise and song: communal recitation and stuti create unity, uplift the mind, and reinforce valued exemplars through public memory.
Nārada describes a festive gathering where large crowds, thrilled with joy, sing gāthās, recite poems containing praise of Nābhāga, and dance in great numbers.