Shloka 96
Adhyāya 57 — Arjuna’s Vow-Anxiety, Kṛṣṇa’s Counsel, and the Pāśupata Authorization
तस्मिन् संवितते यज्ञे दक्षिणामत्यकालयत् । उस विशाल यज्ञमें नाना प्रकारके रत्नों तथा भाँति-भाँतिके अन्नोंके पर्वत-समान ढेर उन्होंने दक्षिणारूपमें दिये
tasmin saṃvitate yajñe dakṣiṇām atyakalayat |
ນາຣະດາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພິທີຍັດນັ້ນຖືກຈັດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ເລີ່ມດຳເນີນໄປແລ້ວ, ພະອົງໄດ້ແບ່ງສັນທັກສິນາ (dakṣiṇā) ອັນພິເສດ. ໃນພິທີອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ ພະອົງໄດ້ປະທານກອງຂອງຂວັນອັນມະຫາສານ—ດັ່ງພູເຂົາ—ທັງຮັດຖະນະຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ເຂົ້າອາຫານຫຼາຍປະເພດ, ສະແດງຈັນຍາບັນແຫ່ງຄວາມໃຈກວ້າງທີ່ຄ້ຳຈຸນລະບຽບພິທີ ແລະ ໜ້າທີ່ຕໍ່ສັງຄົມ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna (generosity) as an ethical pillar of yajña: a rite is not merely performance of ritual acts, but also the responsible redistribution of wealth through dakṣiṇā, honoring those who sustain sacred and social order.
Nārada describes a grand sacrifice that has been properly organized; the patron then grants an exceptionally large dakṣiṇā, giving mountain-like heaps of jewels and abundant grains as gifts.