Shloka 15
अभिमन्योर् दारुणः संमर्दः
Abhimanyu’s fierce melee amid chariot formations
ततस्त्वदीया: संहृष्टा: साधु साध्विति वादिन: । सिन्धुराजस्य तत् कर्म प्रेक्ष्याश्रद्धेयमद्भुतम्,सिंधुराजके उस अद्भुत पराक्रमको, जो सुननेपर विश्वास करनेयोग्य नहीं था, प्रत्यक्ष देख आपके सभी सैनिक अत्यन्त हर्षमें भरकर उसे साधुवाद देने लगे
tatas tvadīyāḥ saṁhṛṣṭāḥ sādhu sādhv iti vādinaḥ | sindhurājasya tat karma prekṣyāśraddheyam adbhutam ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວກອງທັບຂອງທ່ານທັງຫມົດ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ກໍຮ້ອງວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!” ເພາະໄດ້ເຫັນການກະທໍາຂອງກະສັດແຫ່ງສິນທຸ ອັນອັດສະຈັນ ແລະ ເກືອບເກີນຈະເຊື່ອໄດ້. ໃນບັນຍາກາດທາງຄຸນທໍາຂອງມະຫາກາບ, ຂໍ້ນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມກ້າຫານທີ່ເຫັນຊັດໃນສົງຄາມ ສາມາດຊະນະຄໍາສັນລະເສີນໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ແມ່ນແຕ່ຍັງບໍ່ທັນຊັ່ງນໍ້າໜັກຄວາມຖືກຕ້ອງອັນເລິກຊຶ້ງຂອງການກະທໍານັ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how extraordinary martial success, when directly witnessed, naturally draws public praise; it also subtly reminds readers that admiration often follows spectacle, while ethical evaluation (dharma) may require deeper reflection beyond immediate excitement.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava forces, thrilled after seeing the Sindhu king Jayadratha perform an astonishing feat in battle, loudly applaud him with cries of “sādhu, sādhu.”