Shloka 36
Adhyāya 40 (Book 7, Droṇa-parva): Abhimanyu’s Rapid Advance and Battlefield Disruption
ततः कृच्छूगतं कर्ण दृष्टवा कर्णादनन्तर:,कर्णको संकटमें पड़ा देख उसका छोटा भाई सुदृढ़ धनुष हाथमें लेकर तुरंत ही सुभद्राकुमारका सामना करनेके लिये आ पहुँचा। उस समय कुन्तीके सभी पुत्र और उनके अनुगामी सैनिक जोर-जोरसे गरजने, बाजे बजाने और अभिमन्युकी भूरि-भूरि प्रशंसा करने लगे
tataḥ kṛcchrūgataṃ karṇaṃ dṛṣṭvā karṇād anantaraḥ
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຫັນກັນນະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຄັບຂັນຢ່າງໜັກ ນ້ອງຊາຍຂອງກັນນະກໍອອກມາທັນທີ ຖືຄັນທະນູໄວ້ໃນມື ເພື່ອເຜີຍໜ້າກັບບຸດຂອງສຸພັດຣາ. ໃນຂະນະນັ້ນ ບຸດທັງຫມົດຂອງກຸນຕີ ແລະທະຫານຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຂົາເຈົ້າ ໄດ້ຮ້ອງຄຳຮາມດັງໆ ຕີດົນຕີສົງຄາມ ແລະສັນລະເສີນອະພິມັນຍຸຊ້ຳໆ—ຍົກຍ້ອງຄວາມກ້າຫານ ແລະຄວາມໝັ້ນໃຈ ທ່າມກາງຄວາມໂຫດຮ້າຍທີ່ສົງຄາມຮ້ອງຂໍ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the battlefield ethic of kṣatriya-dharma: steadfastness under pressure, swift support for one’s ally or kin, and the role of collective morale—praise, sound, and acclaim—in sustaining courage during a righteous but brutal conflict.
Karna is seen to be in a difficult situation. In response, his younger brother quickly advances with bow in hand to face Abhimanyu. Simultaneously, the Pāṇḍavas and their forces raise loud cries, play instruments, and repeatedly praise Abhimanyu, celebrating his prowess in the ongoing battle.