Shloka 156
Adhyāya 40 (Book 7, Droṇa-parva): Abhimanyu’s Rapid Advance and Battlefield Disruption
पज्चाला: केकयाश्रैव सिंहनादमथानदन् । उस समय पाण्डव, पाँचों द्रौपदीकुमार, राजा विराट, पांचाल और केकय दुःशासनको पराजित हुआ देख जोर-जोरसे सिंहनाद करने लगे
Pañcālāḥ Kekayāś caiva siṃhanādam athānadan.
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ພັນຈາລາ ແລະ ເກກະຍະ ໄດ້ຮ້ອງສຽງຄໍາຮ້ອງດັ່ງສິງໂຕຢ່າງກ້ອງກັງວານ. ເມື່ອເຫັນດຸຫສາສະນະຖືກປະລາຍ, ພານດະວະທັງຫຼາຍ—ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍທັງຫ້າຂອງດຣອບະດີ ແລະ ພະຣາຊາວີຣາດ—ພ້ອມທັງພັນຈາລາ ແລະ ເກກະຍະ ກໍພາກັນຮ້ອງສຽງສິງໂຕດັງໆ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ.
संजय उवाच
Educational Q&A
In the epic’s war-ethic, collective courage and morale are portrayed as decisive forces: when an aggressor like Duḥśāsana is checked, the righteous side gains confidence, reinforcing perseverance in a dharmic struggle.
Sañjaya reports that the Pañcālas and Kekayas (with the Pāṇḍavas, the five Draupadeyas, and King Virāṭa) shout a triumphant lion-roar upon seeing Duḥśāsana defeated/overpowered in battle.