Droṇa-parva Adhyāya 37: Sañjaya’s Account of Abhimanyu’s Precision Disruption of a Chariot Contingent
पौरवो वृषसेनश्न विसृजन्त: शिताञ्छरान् | सौभद्रंं शरवर्षण महता समवाकिरन्,द्रोण, अश्वत्थामा, कृपाचार्य, कर्ण, कृतवर्मा, सुबलपुत्र शकुनि, बृहद्वल, मद्रराज शल्य, भूरि, भूरिश्रवा, शल, पौरव तथा वृषसेन--ये अभिमन्युपर तीखे बाणोंकी वर्षा करने लगे। इन्होंने महान् बाण-वर्षद्वारा अभिमन्युको आच्छादित कर दिया
sañjaya uvāca | pauravo vṛṣasenaś ca visṛjantaḥ śitān śarān | saubhadraṁ śaravarṣeṇa mahatā samavākiran ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ເປົາຣະວະ ແລະ ວຶຣສະເສນ ປ່ອຍລູກສອນຄົມກິບ ຍິງລົງໃສ່ ສາວພັດຣະ (ອະພິມັນຍຸ) ເປັນຝົນລູກສອນອັນໃຫຍ່ ຈົນປົກຄຸມເຂົາໝົດທັງຕົວ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຈັນຍາບັນອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ: ວິລະຊົນໜຸ່ມຜູ້ດຽວຖືກອຳນາດຮວມກັນກົດຂີ່ ຈົນເກີດຄຳຖາມເຖິງຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະ ຂອບເຂດແຫ່ງທຳຂອງກະສັດນັກຮົບ ໃນຍາມຄັບຂັນຂອງສະໜາມຮົບ.
संजय उवाच
The verse highlights the moral tension in warfare: valor and righteousness can be tested when many concentrate violence upon one. It invites reflection on kṣatriya ethics—whether victory pursued through overwhelming a lone opponent aligns with dharma, even amid the chaos of battle.
During the Abhimanyu episode in Droṇa Parva, Paurava and Vṛṣasena discharge sharp arrows in a heavy volley, so that Abhimanyu (Saubhadra) is visually and tactically ‘covered’ by the arrow-rain, signaling intensifying pressure on him.