Shloka 19
अध्याय ३१ — द्रोणानीके तुमुलसंग्रामः
The Tumultuous Battle around Droṇa’s Formation
ततो नीलो5नलप्रख्यो ददाह कुरुवाहिनीम् । शरस्फुलिड्जश्चापार्चिर्दहन् कक्षमिवानल:,तदनन्तर अग्निके समान कान्तिमान् नील बाणरूपी चिनगारियों तथा धनुषरूपी लपटोंका विस्तार करते हुए कौरव-सेनाको दग्ध करने लगे, मानो आग घास-फूसके ढेरको जला रही हो
tato nīlo'nalaprakhyo dadāha kuruvāhinīm | śarasphuliṅgaś cāpārciḥ dahan kakṣam ivānalaḥ ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວນັ້ນ ນີລາ ຜຸດຜ່ອງດັ່ງໄຟແທ້ ໄດ້ເລີ່ມເຜົາກອງທັບກຸຣຸ—ລູກສອນຂອງລາວດັ່ງປະກາຍໄຟບິນ ແລະ ຄັນທະນູດັ່ງແປວໄຟທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍ—ກິນກອງທັບດັ່ງໄຟປ່າກິນຫຍ້າແຫ້ງ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງຂອງສົງຄາມ ຄວາມໂກດແຄ້ນແລະລິດເດດຂອງນັກຮົບຄົນດຽວ ອາດປ່ຽນສະໜາມຮົບໃຫ້ເປັນໄຟລຸກລາມບໍ່ເລືອກໜ້າ ກົດທັບທັງມິດແລະສັດຕູ ແລະເພີ່ມຄວາມມືດມົນທາງທຳຂອງການຂ້າຟັນໃຫ້ໜັກຂຶ້ນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a fire metaphor to highlight how warfare amplifies destructive power: a warrior’s skill can become a consuming blaze, reminding readers that unchecked fury and mass violence rapidly erase restraint and deepen adharma-like suffering on the battlefield.
Sañjaya describes the warrior Nīla attacking the Kaurava forces with overwhelming force. His arrows are compared to sparks and his bow to flames, as he ‘burns’ through the Kuru ranks like fire sweeping through dry grass.