Shloka 27
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
श्वेतास्तु प्रतिविन्ध्यं तं कृष्णग्रीवा मनोजवा: । यन्तुः प्रेष्यकरा राजन् राजपुत्रमुदावहन्,राजन्! मनके समान वेगशाली तथा काली गर्दनवाले श्वेतवर्णके घोड़े, जो सारथिकी आज्ञा माननेवाले थे, राजकुमार प्रतिविन्ध्यको रणमें ले गये
śvetās tu prativindhyaṁ taṁ kṛṣṇagrīvā manojavāḥ | yantuḥ preṣyakarā rājan rājaputram udāvahan ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ມ້າສີຂາວເຫຼົ່ານັ້ນ—ຄໍດຳ ແລະໄວດັ່ງໃຈ—ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງສາຣະຖີ ໄດ້ພາເຈົ້າຊາຍປຣະຕິວິນທະຍະ ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ. ບົດນີ້ຊີ້ວ່າ ເຄື່ອງມືທີ່ມີວິໄນ ແລະການຮັບໃຊ້ທີ່ຝຶກຝົນ ສາມາດພາເຈດຕະນາຂອງນັກຮົບໃຫ້ກາຍເປັນການກະທຳ—ດີຫຼືຮ້າຍ—ພາຍໃຕ້ນ້ຳໜັກທາງທຳຂອງສົງຄາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined obedience and trained coordination: swift power (the horses) becomes effective only when governed by command (the charioteer). In the ethical setting of war, such discipline amplifies a warrior’s chosen purpose, reminding us that capability must be guided responsibly.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Prativindhya is being carried into the fray on a chariot drawn by white, black-necked, very swift horses that respond readily to the charioteer’s control.