Shloka 253
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
क्षमावन्तो5वहन् संख्ये सेनाबिन्दुमरिंदमम् । सोनेके आभूषणों तथा कवचोंसे सुशोभित रेशमके समान श्वैत-पीत रोमवाले सहनशील घोड़ोंने शत्रुओंका दमन करनेवाले सेनाबिन्दुको युद्धभूमिमें पहुँचाया
sañjaya uvāca | kṣamāvanto 'vahan saṅkhye senābindhum ariṃdamam |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໃນກາງສົງຄາມ ມ້າຜູ້ອົດທົນແລະທົນທານໄດ້ພາເສນາບິນທຸ—ຜູ້ປະຫານສັດຕູ—ໄປຂ້າງໜ້າ. ມ້າເຫຼົ່ານັ້ນປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຫຼາຍຢ່າງ ແລະຖືກປ້ອງກັນດ້ວຍເກາະ ມີຂົນສີຂາວປົນເຫຼືອງດຸດໄໝ ໄດ້ນຳນັກຮົບຜູ້ບົດຂີ້ສັດຕູເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມອົດທົນອັນມີວິໄນ ແລະຄວາມພ້ອມຮົບ ເປັນສິ່ງທີ່ຄ້ຳຈຸນຜູ້ບັງຄັບການໃນທ່າມກາງຄວາມຮຸນແຮງຂອງສົງຄາມຕາມທຳມະ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights endurance (kṣamā) and disciplined readiness as essential supports of martial duty: even amid violence, steadiness and proper preparedness enable a warrior to act effectively within the demands of battle.
Sañjaya reports that resilient, well-adorned and armored horses carry the warrior Senābindhu—described as a crusher of enemies—onto the battlefield during the fighting.