Shloka 20
द्रोणविक्रमदर्शनम् / The Display of Droṇa’s Onslaught and the Debate on Pāṇḍava Regrouping
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत संशप्तकवधपर्वमें संकुलयुद्धाविषयक बीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,तथा संछिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनः पुनः । पाज्चाल्य: परमास्त्रज्ञ: शोणाश्वं समयोधयत् इस प्रकार बारंबार धनुषोंके काटे जानेपर भी उत्तम अस्त्रोंका ज्ञाता पांचालवीर सत्यजित् लाल घोड़ोंवाले द्रोणाचार्यसे युद्ध करता ही रहा
sañjaya uvāca | saṃchidyamāneṣu kārmukeṣu punaḥ punaḥ | pāñcālyaḥ paramāstrajñaḥ śoṇāśvaṃ samayodhayat ||
ສັນຈະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຄັນທະນູຂອງເຂົາຖືກຕັດຂາດເປັນຊິ້ນໆ ນັກຮົບປານຈາລະ—ຜູ້ຮູ້ອາວຸດຢ່າງສູງສຸດ—ກໍຍັງສືບຕໍ່ປະລະກັບ «ໂຊນາສະວະ» (ດໂຣນາຈາຣະຍະ, ຜູ້ຂີ່ມ້າແດງ) ຢ່າງບໍ່ຖອນ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມໝັ້ນຄົງທ່າມກາງກົນໄກອັນໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ: ຝີມືແລະຄວາມອົດທົນຖືກທົດສອບ ບໍ່ແຕ່ໂດຍແຮງຂອງສັດຕູ ແຕ່ຍັງໂດຍການສູນເສຍເຄື່ອງມືຂອງຕົນຊ້ຳໆ ແລະການບໍ່ຍອມຈຳນົນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under repeated setbacks: even when one’s instruments and advantages are repeatedly destroyed, disciplined skill (āstrajñatā) and resolve can sustain one’s duty in a harsh moral landscape like war.
Sañjaya reports that the Pāñcāla hero (identified in the Gītā Press note as Satyajit) keeps fighting Droṇa—called Śoṇāśva—despite his bows being cut again and again, indicating an intense, close contest where weapons are repeatedly broken.