Shloka 59
पूषाणमभ्यद्रवत शड्कर: प्रहसन्निव । पुरोडाशं भक्षयतो दशनान् वै व्यशातयत्,उस समय हँसते हुए-से भगवान् शंकरने पूषापर आक्रमण किया। वे पुरोडाश खा रहे थे। उन्होंने उनके सारे दाँत तोड़ डाले
pūṣāṇam abhyadravat śaṅkaraḥ prahasann iva | puroḍāśaṃ bhakṣayato daśanān vai vyaśātayat ||
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມດັ່ງກຳລັງຫົວເລາະ ພຣະສັງກະຣະ (ຊັງກະຣະ) ໄດ້ພຸ່ງເຂົ້າໄປຫາ ພູສັນ. ໃນຂະນະທີ່ພູສັນກຳລັງກິນເຂົ້າຂອງຍັດ (puroḍāśa) ພຣະສັງກະຣະໄດ້ທຸບທຳລາຍຟັນຂອງລາວຈົນໝົດ. ເຫດການນີ້ຕອກຢ້ຳອັນຕະລາຍຂອງຄວາມຈອງຫອງ ແລະ ພິທີກຳທີ່ຂາດຄວາມເຄົາລົບ—ເມື່ອລະບຽບອັນສັກສິດຖືກລະເມີດ ແມ່ນແຕ່ເທວະກໍພົບຜົນຕອບແທນຢ່າງວ່ອງໄວ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Ritual power is not merely procedural; it requires humility and proper reverence. When sacred order is violated through pride or disrespect, consequences follow swiftly—even for exalted beings.
Vyāsa narrates that Śiva (Śaṅkara), appearing almost amused, charges at the god Pūṣan and breaks his teeth while Pūṣan is eating the sacrificial offering (puroḍāśa), a punitive act within a larger conflict surrounding a disrupted sacrifice.