Shloka 58
चुक्षुभुर्भयभीताश्च शान्तिं चक्रुस्तथैव च । ऋषय: सर्वभूतानामात्मनश्नव सुखैषिण:,महर्षि भी भयभीत एवं क्षुब्ध हो उठे। वे सम्पूर्ण भूतोंक तथा अपने लिये भी सुख चाहते हुए पुण्याहवाचन आदि शान्ति कर्म करने लगे
cukṣubhur bhayabhītāś ca śāntiṃ cakrus tathaiva ca | ṛṣayaḥ sarvabhūtānām ātmanaś caiva sukheṣiṇaḥ ||
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ບັນດາລິສີຖືກສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະ ວຸ່ນວາຍຢ່າງຫນັກ; ໃນຂະນະນັ້ນເຂົາເຈົ້າກໍເລີ່ມພິທີປະລອບປະໂລມ (ພິທີສັນຕິ) ເພື່ອກົດກັ້ນນິມິດອັນອຸບາດ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມສຸກສົມບູນໃຫ້ແກ່ສັດທັງປວງ—ແລະແກ່ຕົນເອງດ້ວຍ—ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງກະທຳກິດການປະໂລມ ເຊັ່ນ ການອອກສຽງມົນມົງຄຸນ ເພື່ອຕ້ານທານຄວາມປັ່ນປ່ວນອັນຮ້າຍທີ່ເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງສົງຄາມ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Even amid catastrophic violence and fear, the text highlights a dharmic response: seeking the welfare of all beings and attempting to restore balance through śānti—acts meant to calm minds, avert harm, and re-establish auspicious order.
In the midst of the war’s alarming signs and upheaval, the sages become frightened and disturbed. They respond by performing pacificatory rites (śānti-karmāṇi), aiming to secure well-being for all creatures and for themselves.